Παράταση στον έρωτα

Εγκλωβισμένοι σε απαγορεύσεις,

σε βρίσκω στο πύρωμα του ήλιου.

Στην ανάσα της βροχής.

Στη φωνή του αέρα.

Σε βρίσκω στο πράσινο, που αντανακλά στα μάτια μου τη μορφή σου.

Στο άπειρο του ουρανού.

Επαναπροσδιορίζω τα μπορώ μου.

Σε πείσμα των καιρών,

κρατώ μονάχα ότι ενώνει.

Παίρνω παράταση στον έρωτα.



Εγκλωβισμένοι σε απομονώσεις,

σβήνω μήνες νοσταλγίας.

Σβήνω μέρες ανείπωτες.

Νύχτες ανέγγιχτες, σαν την αποψινή.

Ώρες ταξιδεμένες στο δισυπόστατο μυαλό.

Σβήνω ότι μακραίνει από ‘σένα.

Επαναπροσδιορίζω τα θέλω μου.

Κόντρα στο άνιωθο.

Κρατώ μονάχα ότι ενώνει.

Τα ρέστα μου, για μια παράταση στον έρωτα.




17 views0 comments

Recent Posts

See All

Επ’ Ανάστασις

Δευτέρα πρωί με πήραν στο κατόπι ένα τσούρμο εφιάλτες. Με γύρισαν σε όλες τις Ιερουσαλήμ του κόσμου. Τη Τρίτη τρέξαμε να φέρουμε γύρα όλη τη πλάση. Να προλάβω ν’ αντικρίσω την ανατολή, από κάθε γωνιά