Οι ψυχές των ψυχών



Οι ψυχές των ψυχών καθρεφτίζονται σε ‘κείνα που κοιτάζουν τα μάτια.

Είναι παντού.

Πόσες χιλιάδες εικόνες.

Πόσοι χιλιάδες παράδεισοι.

Κλείνουν τα μάτια.

Ανοίγουν τα μάτια.

Κοιτάζουν μα δεν βλέπουν.

Οι ψυχές των ψυχών προτιμάν τα σκοτάδια.

Ξεθυμασμένη ευτυχία με εκπτώσεις αγοράζουν.

Φοβούνται να βγούνε απ’ τη γειτονιά του μυαλού τους.

Σεργιάνια σε κύκλους γνωστούς.

Οι ψυχές των ψυχών τα παιδικά τους όνειρα πνίγουν,

μέσα σ’ ένα μεγάλωμα.

Κλείνουν τα μάτια.

Ανοίγουν τα μάτια.

Κοιτάζουν μα δεν βλέπουν.

Μην τύχει και πρώτες σαγηνευτούν,

από κόσμους αληθινούς, μα ακατοίκητους.

Κόσμους αλλιώτικους, μα δύσβατους.

Κόσμους ανθρώπινους, μα πρωτόγνωρους.

Περιμένουν απ’ άλλες τη λάτρα να κάνουν.

Αυτές μονάχα κοιτάνε.

Οι ψυχές των ψυχών αρνήθηκαν και τον εαυτό τους.

Υποταγή σε κάθε ξενικό.

Επέλεξαν παρέα στο βυθό, παρά μονάχες στο ολοζώντανο.

Κλείνουν τα μάτια.

Ανοίγουν τα μάτια.

Μόνο βλέφαρα σαλεύουν.

Και τα όνειρα γερνάνε.

Κοιτάζουν αλήθειες. Συμφωνούνε.

Λένε.

Δείχνουν.

Τραγουδάνε.

Το βράδυ τα ονειρεύονται,

μα το πρωί τα λησμονάνε. Σιχτιρίζουν, μισούνε, σέρνονται, γκρινιάζουν,

για τα σίγουρα που μέσα τους χωρέσαν.

Για μια μέγκλα που αρνηθήκαν.

Για μια ψυχή ρηχή,

που πάντα θα παρατηρεί,

μα άπραγη θα μένει.

Οι ψυχές των ψυχών, αγάπη θέλουν κέρασμα

κι έναν έρωτα, να μάθουν να ελπίζουν.

Φωνές παιδιών να τραγουδούν,

ξυπνήματα παγιδευμένα.

Φλόγα μυρίζει ο αέρας.

Βρεθήκαν ψυχές που κρατούσαν

αναμμένο το παιδί μέσα τους.

Τα αίτια υπερχείλισαν.

Οι αφορμές αγαναχτήσαν.

Απόψε θα βγουν στο σεργιάνι.

Κυνηγώντας το άδικο, φυμώνονται οι φόβοι.

Κυνηγώντας τ’ απίθανο, λευτερώνονται οι ψυχές.

Κυνηγώντας μ’ απασφάλιστα μάτια, ανταμώνουν γαλήνη.

Οι ψυχές των ψυχών πυρώσαν.

Κάνουν τον Μάη να μυρίζει χειμώνα.

Ξυπνήσαν την ώρα που ονειρεύτηκαν,

να καθρεφτίζονται σε μάτια μαγικά.

Μάτια που μπορούν.

Που δεν ξεχνούν.

Που βλέπουν.

Που νιώθουν.

Που χωρούν λίγο παιδί μεσ’ την ψυχή τους.

Οι ψυχές των ψυχών καπνίζουν τα βράδια ασχήμια.

Τον καπνό ξεφυσούν ουρανό,

τα σύννεφα εκθρονίζουν.

Χώρο αντίδρομο. Αέρα αφύπνισης.

Ανάσα για το φεγγάρι που πνίγεται.


  • Facebook
  • Instagram

© 2020 by emmeleia.life