Θελήσαμε ένα τώρα δικό μας, μ’ αστέρια καμωμένο.

Κι έναν ήλιο ελεύθερο, ν’ ανατέλλει στις καρδιές μας.

Όταν σηκώνουμε κεφάλι, να αντικρίζουμε ουρανό κι έναν έρωτα ανέμελο, να κεντάει ελπίδες.

Πιστέψαμε πως σήμερα ήρθε η σειρά μας να αγναντέψουμε την θάλασσα.

Ανάσα δεν προφτάσαμε να πάρουμε.

Τα πιο γλυκά μας χρόνια, τα ντύσαμε με ασχήμια.

Τα πιο μεγάλα όνειρα μας, τα στείλαμε για απόσυρση.

Ανάθεμα στα γινωμένα που εκμηδενίζουν τα νιάτα.

Ανάθεμα στα μελλούμενα, που βουτήξαν στην ματαίωση.





  • Facebook
  • Instagram

© 2020 by emmeleia.life