Επ’ Ανάστασις

Δευτέρα πρωί με πήραν στο κατόπι ένα τσούρμο εφιάλτες.

Με γύρισαν σε όλες τις Ιερουσαλήμ του κόσμου.

Τη Τρίτη τρέξαμε να φέρουμε γύρα όλη τη πλάση.

Να προλάβω ν’ αντικρίσω την ανατολή, από κάθε γωνιά της.

Τετάρτη πήγαμε λιγάκι πιο κοντά. Να, μέχρι τη γωνία.

Περπατήσαμε ξυπόλητοι Απρίλη μήνα, σ’ ολόκληρη τη γειτονιά.

Πέμπτη χαράματα τη βγάλαμε μέσα σε λίγα τετραγωνικά.

Κάτι κοφτές βόλτες με καρφώσαν στο δωμάτιό μου.

Παρασκευή γυρνοβολούσαμε στο νου μου.

Με βούλιαξαν ως τον πάτο της ψυχής μου. Βυθός ανήφορος.

Σάββατο είπα να μείνω ξάγρυπνη.

Σκάλισα στο σώμα μου λέξεις που δεν κατάφερα να ξεστομίσω.

Ξημερώματα Κυριακής με πήραν απ’ το χέρι ένα σωρό πραγματικότητες.

Απασφάλιση καρδιάς. Χαστούκι αφύπνισης.

Είδα πολλούς Ιούδες να προδίδουν

και Πέτρους να απαρνιούνται.

Είδα μιλιούνια Χριστούς να μαρτυράνε.

κι ανθρώπους να διχάζονται για ένα πιστεύω πεισματάρικο.

Σε όλες τις Ιερουσαλήμ του κόσμου.

Σ’ όλη τη πλάση.

Από γειτονιά σε γειτονιά.

Μέσα σε κάθε δωμάτιο

και σε κάθε νου,

η ίδια ανάγκη για Επ’ Ανάσταση!



16 views0 comments

Recent Posts

See All