Διακόσια χρόνια ανελευθεροσύνης

Νάουσα 25 Μαρτίου, 2021


Χαράματα με ξύπνησαν διακόσιοι στεναγμοί.

Ένας, ένας με επισκέφτηκαν ακάλεστοι.

Ευθύνες γύρεψαν και μια χαμένη ελπίδα.

Μου φώναξαν, με απείλησαν, μου ζήτησαν τα ρέστα.

Δικαιολογήθηκα όπως, όπως.

Έκρυψα την ντροπή μου πίσω από δάκρυα.

Τις τύψεις μου τις κρέμασα ψηλά στον ουρανό.

Να τεντώνομαι, να πασχίζω να τις φτάσω, όταν πεθυμήσω ν’ απαλλαχτώ από δαύτες.


Σήμερα τα χαράματα με επισκέφτηκαν διακόσιες μνήμες.

Όλες τους με αίμα κι αδικία τρανεμένες.

Με ανέκριναν, με δίκασαν, με στρίμωξαν.

Σαν σχολιαρούδι με βάλανε στην γωνιά να με διδάξουν.

Ε-λευ-θε-ρί-α. Ουσιαστικό. Θηλυκό. Πέντε συλλαβές.

Άρχισα να τραυλίζω δειλά, δειλά. Ε-λευ-θε-ρί-α. Ε-λευ-θε-ρί-α.

Σείστηκε η γης από μια στάλα τόλμη κι η ψυχή αναθάρρεψε σαν βρήκε λέξη να ταιριάξει.

Απόψε, τα χαράματα διακόσιες φράσεις θα ψελλίσω, όλες τους για λευτεριά να ουρλιάζουν.


200 χρόνια ελευθερίας, μιας ελευθερίας που αναζητείται ακόμα.

200 χρόνια μετά την επανάσταση, μιας επανάστασης που απέτυχε.

200 χρόνια παριστάνοντας τους λεύτερους, χτίσαμε τα πιο γερά δεσμά.




19 views0 comments

Recent Posts

See All

Μάνα

  • Facebook
  • Instagram

© 2020 by emmeleia.life