Γέμισε ο τόπος

Έχεις παρατηρήσει τελευταία τους ανθρώπους;


Γέμισε ο τόπος μοναξιά.

Μάτια ξέχειλα από φόβο.

Χέρια αγχωμένα, αποφεύγουν χειραψίες.

Κορμιά μοναχικά, αποτάσσονται συνωστισμούς.

Γρήγορα και σιωπηλά μπαινοβγαίνουν στα σούπερ μάρκετ, στα μανάβικα, στα φαρμακεία.

Ένα κιλό εθισμούς, μισό κιλό αυταπάτες.

Σε άντρο απομόνωσης

τρεις φορές κλειδώνουν τον εαυτό τους.


Γέμισε ο τόπος άδειασμα.

Ψυχές στέρφες από όνειρα κι ελπίδα.

Ντύνουν τη μέρα μ’ αστέρια και φεγγάρι,

μπας και προλάβουν να την γλεντήσουν.

Εξοργισμένα μελαγχολικές, πηγαινοέρχονται στους δρόμους, στα πάρκα, στις γειτονιές.

Εννέα η ώρα, εκκένωση του έξω κόσμου.

Μυρίζει η πόλη ξαναζεσταμένη ψευδαίσθηση.

Πουτάνα νύχτα, μέχρι και ‘συ χάλασες.


Γέμισε ο τόπος κενό.

Πρόσωπα μισοφιμωμένα, εκθέτουν το βλέμμα στο φως.

Χαμόγελα κρυμμένα, μάτια ασάλευτα

παγώνουν στην θέα της ψυχής.

Ξεγύμνωτα και αμήχανα καθρεφτίζονται σε παρέες, σ’ εραστές, στ’ άλλο εγώ τους.

Σημείο μηδέν.

Άνθρωποι. Κενό. Άνθρωποι.

Στο κενό τίποτα δεν μεταδίδεται.


Έχεις παρατηρήσει τελευταία τους ανθρώπους;


Γέμισε ο τόπος από δαύτους.

Να δεις που θα τους γίνει συνήθεια τούτη η μοναξιά

κι από άνθρωποι μόνοι, θα μεταλαχτούν σ’ ανθρώπους μοναχικούς.

Δεν θα τους τρομάζουν τα άδεια σπίτια, οι κενές καρδιές, οι μοναχικές ζωές.

Θα δημιουργήσουν έναν αλλιώτικο κόσμο.

Θα ‘χουν αυτό που πάντα ήθελαν.

Υγεία, ασφάλεια, αλεξιθυμία.

Τι ν’ αγγίξει τη ζωή τους;




83 views0 comments

Recent Posts

See All

Μάνα